Musimy porozmawiać o Kevinie

KSIĄŻKA | FRAGMENTY | OPINIE I RECENZJE | O AUTORCE | FORUM

        "Musimy porozmawiać o Kevinie" to poruszająca powieść psychologiczna oparta częściowo na faktach. Tytułowy Kevin to 14-letni chłopak z zamożnej amerykańskiej rodziny, który bez szczególnego powodu zabił dziewięcioro kolegów ze swojej szkoły i dwoje dorosłych.
        Książka jest napisana w formie listów matki Kevina do ojca chłopca, listów w których próbuje ona odpowiedzieć sobie na pytanie: dlaczego? Wspomina niepokojące symptomy w zachowaniu syna niemalże od niemowlęctwa, analizuje własne błędy wychowawcze i atmosferę w domu, relacjonuje swoje rozmowy z synem przebywającym w więzieniu dla nieletnich. Cały czas zadaje sobie pytanie, gdzie popełniła błąd, kto lub co wpłynęło tak negatywnie na psychikę Kevina. Doszukuje się winy w sobie, zbyt tolerancyjnym dla syna mężu, w agresywnych grach komputerowych i filmach telewizyjnych. Czując podświadomie, że jej własne niedociągnięcia jako matki mogły negatywnie ukształtować psychikę syna, Eva wyznaje ambiwalentne odczucia wobec macierzyństwa i Kevina. Przywołuje drobne zdarzenia z dzieciństwa chłopca, które zapowiadały zaburzenia jego osobowości. Próbuje się też rozliczyć ze swego związku z ojcem Kevina, znaleźć słabe punkty, które doprowadziły do dramatu.
        Z dramatycznych, a czasem kuriozalnych sytuacji w rodzinie Khatschadourian wyłania się porażający obraz. Wyłuskując te zdarzenia z opowieści matki Kevina, dochodzimy do brutalnego wniosku: to mogło zdarzyć się każdemu! Jeśli zamożni, wykształceni ludzie, którzy poświęcali swoim dzieciom dużo uwagi, doświadczyli czegoś takiego, to jak można się przed tym uchronić?
        Lionel Shriver opowiada wstrząsającą historię, którą czyta się z tym większym niedowierzaniem, że zdarzyła się w normalnej amerykańskiej rodzinie, zamożnej i kochającej się. Jednocześnie uświadamia nam znacznie większy problem - tragedię kraju, w którym wszystko działa jak należy, nikt nie głoduje i można wszystko kupić, za wyjątkiem poczucia sensu życia.
        Powieść Lionel Shriver otrzymała nagrodę Orange Prize w 2005 roku. Orange Prize to jedna z bardziej znanych i prestiżowych nagród literackich, jedna z niewielu, która jest przyznawana tylko kobietom. Przez wiele miesięcy książka utrzymywała się na oficjalnej liście bestsellerów w Wielkiej Brytanii. Została przetłumaczona na niemal 20 języków, a obecnie trwają przygotowania do jej ekranizacji.

Streszczenie powieści

        Pochodząca z armeńskiej rodziny Eva Khatchadourian pracowała dla wydawnictwa, podróżując po wielu krajach świata i pisząc poradniki. Jej życiowy partner, Franklin, to typowy Amerykanin, konserwatywny i zakochany w swoim kraju, człowiek o wyrobionych poglądach na temat ojcostwa, wychowania dzieci i funkcjonowania idealnej rodziny.
        Byli normalną, kochającą się parą, dopóki Franklin nie zaczął namawiać Evy, by założyli rodzinę. Eva nie umiała sobie wyobrazić siebie w roli matki, ale naciski męża sprawiły, że zgodziła się. Po urodzeniu Kevina nie potrafiła jednak rozbudzić w sobie uczuć macierzyńskich. Nie była wprawdzie wrogo nastawiona do syna, ale traktowała go dość powściągliwie. Podświadomie winiła go za to, że przez niego musi zrezygnować z pracy i poświęcić się nudnym, uciążliwym obowiązkom. Franklin natomiast uważał się za dobrego ojca, uwielbiał syna, pozwalał mu na wszystko i nie rozumiał zachowania żony.
        Kevin dorastał, a jego stosunki z matką nie poprawiały się. Co jakiś czas dochodziło do dziwnych wypadków, których sprawcą według matki mógł być tylko Kevin. Jego ojciec zawsze jednak potrafił usprawiedliwić syna.
        Ku ogromnemu zaskoczeniu męża Eva po kilku latach zdecydowała się na kolejne dziecko. Ich córka, Celia była przeciwieństwem Kevina - miła, łagodna i wymagająca troski. Eva od razu ją pokochała, co jeszcze bardziej skomplikowało jej relacje z synem. Zbuntowany chłopak ostentacyjnie okazywał jej swoją wrogość, nie angażował się w życie rodzinne, nie miał żadnych zainteresowań ani kolegów, a szkołę traktował jako zło konieczne. Wybitnie inteligentny, ale bardzo zamknięty w sobie chłopiec, zaczął stopniowo ujawniać psychopatyczne strony swojej osobowości. Już jako kilkuletnie dziecko zniszczył cenne mapy, przedmiot dumy jego matki. Jakiś czas potem w jego przedszkolu doszło do dramatycznego zdarzenia. Ktoś namówił chorą dziewczynkę do samookaleczenia się i wszystko wskazywało na to, że to właśnie Kevin był autorem tak okrutnego pomysłu. Pewnego razu chłopca przyprowadziła do domu policja, bo został przyłapany, jak rzucał z mostu kamieniami na przejeżdżające samochody. I tym razem ojciec nie dopuszczał myśli, że syn mógł być inspiratorem tej głupiej zabawy. Nie podejrzewał Kevina także wtedy, gdy zginął ukochany królik Celii, a potem okazało się, że utopił się w zlewie.
        Te drobne z pozoru zdarzenia narastały, aż doszło do prawdziwego dramatu. W czasie gdy Kevin był sam w domu z Celią, dziewczynka wysypała na swoją twarz środek do oczyszczania rur i straciła oko. Ta rodzinna tragedia pogłębiła jeszcze podejrzenia i nieufność matki wobec Kevina. Niestety rozmowy z mężem, który zawsze stawał po stronie syna, nie dawały skutku i ich małżeństwo zaczęło się rozpadać.
        Życie całej rodziny zmieniło się owego feralnego Wtorku, kiedy 15-letni Kevin z premedytacją zamordował swoich szkolnych kolegów.
        Niestety to nie jedyne wstrząsające zdarzenie, z którym przyjdzie się zmierzyć czytelnikowi. Zakończenie powieści jest równie dramatyczne, co zaskakujące.